Скала за болка е стандардизиран инструмент во медицината кој се користи за субјективна проценка на интензитетот на болката од страна на пациентот. Поради фактот што болката е високо субјективно искуство, чие доживување значително варира меѓу поединците, скалите за болка претставуваат најважниот и најчесто користен начин за квантифицирање на болката во клиничката пракса, истражувањата и следењето на ефикасноста на аналгетската терапија.
Главни типови на скали за болка Тип на скала Опсег Целна популација Карактеристики и начин на употреба Нумеричка скала за оценка (NRS) 0–10 или 0–100 Возрасни, деца >8–10 год., адолесценти Пациентот избира цел број; 0 = без болка, 10 = најсилна замислива болка Визуелно-аналогна скала (VAS) 100 mm континуирана линија Претежно возрасни Пациентот означува точка на 10 cm линија помеѓу „без болка“ и „најлоша можна болка“ Скала со лица (Wong-Baker FACES) 0–10 (или 0–5) Деца ≥3 год., лица со когнитивни/јазични тешкотии Шест до десет стилизирани лица кои покажуваат растечки степен на болка Вербална скала за оценка (VRS) 4–6 категории Пациенти со ограничена способност за броење Описни категории: без болка – блага – умерена – силна – многу силна – непонослива FLACC скала 0–10 Новороденчиња, доенчиња, несвесни пациенти Објективна скала (лице, нозе, активност, утешливост, плач) – оценува медицинско лице CHEOPS / OPS / FACES, Legs, Activity, Cry, Consolability 0–7 / 0–13 Деца од 1–7 год. Комбинирани објективни и субјективни показатели McGill Pain Questionnaire (MPQ) Комплексен описен систем Хронична болка, истражувања 78 дескриптори во 20 категории + визуелна аналогова скала + моментален индекс на болка
Категорија:Болка