Милос или Мелос (; ) — вулкански грчки остров во Егејското Море, веднаш северно од Критското Море. Тоа е најјугозападниот остров од групата Киклади.
Милоска Венера (денес во Лувр), Посејдон од Мелос (денес во НАМА) и Асклепиј од Милос (денес во Британскиот музеј) биле пронајдени на островот, како и архаичен Аполон кој се наоѓа во Атина. Милос е популарна туристичка дестинација за време на летото. Општина Милос ги вклучува и ненаселените крајбрежни острови Антимилос и Акрадиес. Вкупната површина на земјиштето е 160.147 кубни километри и на пописот од 2021 година населението броело 5.193 жители.
Историја лево|мини|300x300пкс| Дамата од Филакопи (14 век п.н.е.) во Археолошкиот музеј на Милос Опсидијанот (стаклеста вулканска карпа) од Милос бил стока уште пред 15.000 години.N. Laskaris, A. Sampson, F. Mavridis, I. Liritzis, (September 2011) "Late Pleistocene/Early Holocene seafaring in the Aegean: new obsidian hydration dates with the SIMS-SS method" Journal of Archaeological Science, Volume 38, Issue 9, pp.2475–2479 Природното стакло од Милос било транспортирано на долги растојанија и користено за остри како жилет „камени алатки“ долго пред да започне земјоделството, а и подоцна: „Нема рано земјоделско село на Блискиот Исток кое не добива опсидијан“.C. Renferew Занимањето со опсидијан не довело до развој на траен стил на живеење или производство на островот. Наместо тоа, оние што барале опсидијан пристигнале со брод, го напушувале на брегот во соодветен залив и сечеле парчиња од вулканско стакло од каменоломите.
Позицијата на Милос помеѓу копнена Грција и Крит, и поседувањето на опсидијан, го направиле важен центар на раната егејска цивилизација. Милос ја изгубил својата важна положба во производството на оружје кога бронзата станала претпочитан материјал за производство на оружје.Chalk and Jonassohn, 65
Природни извори
Вулкански минерали лево|мини|200x200пкс| Поглед на стар рудник за сулфур на плажата Тиорихија. мини|Пештерата Сикија од внатре. мини|Заливот на Милос Бентонит, перлит, пуцолана и мали количини на каолин активно се собираат преку техники на лентење или површинско рударство во Милос и се продаваат низ целиот свет. Во минатото, се ваделе и барит, сулфур, воденички камења и гипс; Плиниј Постариот запишал дека Милос бил најпознат извор на сулфур во античкиот свет.C. Michael Hogan (2011). Sulfur. Encyclopedia of Earth, eds. A. Jorgensen and C.J. Cleveland, National Council for Science and the environment, Washington DC Во античко време, стипсата од Милос се сметала за скоро толку добра како онаа од Египет (Плиниј xxxv. 15 ). Мелиската земја била користена како пигмент од страна на античките уметници. Милош бил извор на опсидијан за Егејот и Медитеранот за време на неолитот.
Земјоделски култури Портокали, маслинки, чемпреси, тамариск, смрека (Juniperus oxycedrus) и арбутус растат низ целиот остров, кој, сепак, е премногу сув за да има изобилство од вегетација. Лозата, памукот и јачменот се главните култури.
Лековити растенија Речиси целиот ненаселен западен регион на Милос е подрачје на Натура 2000 и е дом на над 800 различни таксони, вклучувајќи 35 кои се ендемски за Грција. Во едно етноботаничко истражување на Милос, бројни автохтони и култивирани видови биле опишани како видови кои се користат за лекување на различни здравствени проблеми и за други цели, како што се средства за репеленти на инсекти, средства за дезинфекција и за заштита од уроци. Најчесто пронајден вид бил грчката жалфија. Локалните историски записи за употребата на лековитите растенија датираат од 16 век.
Наводи
Извори
I.F. Stone, 1988, The trial of Socrates, Anthos. Cambridge Ancient History, Vol.II, 1924, New York, MacMillan Colin Renfrew and Malcolm Wagstaff (editors), 1982, An Island Polity, the Archaeology of Exploitation in Melos, Cambridge, Cambridge University Press. Colin Renfrew (editor), 1985, The Archaeology of Cult, the Sanctuary at Phylakopi, London, British School at Athens and Thames & Hudson. Leycester, "The Volcanic Group of Milo, Anti-Milo, &c.," in Jour. Roy. Geog. Soc. (1852). Tournefort, Voyage. William Martin Leake, Northern Greece, iii. Anton von Prokesch-Osten, Denkwürdigkeiten, &c. Bursian, Geog. von Griechenland, ii.; Journ. Hell. Stud, xvi, xvii, xviii, Excavations at Phylakopi; Inscr. grace, xii. iii. 197 sqq.; on coins found in 1909, see Jameson in Rev. Num. 1909; 188 sqq.
Seaman, Michael G., "The Athenian Expedition to Melos in 416 B.C.," Historia 46 (1997) pp. 385–418.
Thucydides (c. 400 BC). History of the Peloponnesian War. Translated by Richard Crawley (1914).
Надворешни врски
Официјална веб-страница (на англиски и грчки)
Категорија:Заспани вулкани Категорија:Стратовулкани Категорија:Вулкани во Грција Категорија:Членки на Делскиот сојуз Категорија:Острови во Грција Категорија:Киклади Категорија:Статии со извори на грчки (el) Категорија:Координати на Википодатоците