W 1766, w 12. wydaniu Systema Naturae, Linneusz przeniósł kraskę orientalną do rodzaju Coracias (gdzie współcześnie, według IOC, się znajduje) oraz opisał jako odrębny gatunek nowy podgatunek: C. benghalensis indica (kraska indyjska), który uznał za odrębny gatunek. Przedstawiciele tego podgatunku występują między innymi na Cejlonie. Przed opisem Linneusza było to już wiadome – 20 września 1759 George Edwards (angielski ilustrator) wykonał tablicę barwną przedstawiającą kraskę orientalną przywiezioną mu z Cejlonu przez Joana Gideona Lotena. Nowy ptak z kolonii został przedstawiony w Muzeum Brytyjskim (dzisiejsze Muzeum Historii Naturalnej w Londynie).

Sporny jest podgatunek Coracias benghalensis affinis (kraska indochińska). Po raz pierwszy opisany został w 1840 na łamach Proceedings of the Zoological Society of London przez Thomasa Horsfielda. Można natknąć się na informację, jakoby autorem nazwy był John McClelland. W przedruku artykułu Horsfielda w stopce znalazła się informacja o autorstwie nazw, gdzie w przypadku braku dodatkowych informacji miały one być opracowane przez McClellanda w MS. W przypadku kraski orientalnej jest to informacja niemal na pewno fałszywa. Nie ustalono, o jakie MS McClellanda chodziło i czy istnieje jego kopia;