Taksonomia thumb|left|Tablica barwna z 1731. Powstała 27 lat przed pierwszym naukowym opisem gatunku Po raz pierwszy gatunek naukowo opisał Karol Linneusz w 1758 w 10. wydaniu swego dzieła Systema Naturae. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Corvus benghalensis. Jako lokalizację pozyskania holotypu podał Bengal – lokalizacja zawężona do Ćennaju. Linneusz nie był bowiem pierwszym, który opisał ten gatunek. O krasce orientalnej wspomniał Eleazar Albin, angielski przyrodnik i ilustrator, już w 1731. W pierwszym tomie swojego A natural history of birds przedstawił tablicę barwną o numerze 17 zawierającą wizerunek tego ptaka. Podziękował niejakiemu Dandridge’owi za przekazanie mu ilustracji kraski (którą nazwał Jay from Bengal – dosł. „sójką z Bengalu”) zamieszkującej Fort Saint George – cytadelę Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej w Ćennaju. Uznał ją za odmianę sójki, natomiast na tablicy barwnej podpisał ją inaczej niż w tekście. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza kraskę orientalną w rodzaju Coracias (2018), wyróżniając trzy podgatunki.