Podczas obrony gniazda przed drapieżnikiem kurtaczki tęczowe trzepoczą skrzydłami, odchylając je lekko na sekundę co pięć sekund. Przy tym wydają dźwięk keow. Jeśli drapieżnik jest blisko gniazda, kurtaczki przyjmują pionową pozycję i gwałtownie rozchylają skrzydła. Możliwe, że odciąga to uwagę drapieżników od gniazda. Dorosły ptak w razie zagrożenia przykuca, zniża pierś do podłoża i zadziera ogon.
Kurtaczki zmieniające się podczas wysiadywania jaj wykonują prosty rytuał. Nadlatujący ptak siada na gałęzi nieopodal gniazda i wydaje z siebie dwusylabowy gwizd, powtarzany dwu- lub trzykrotnie. Wysiadujący ptak opuszcza gniazdo w milczeniu i zmienia się z partnerem.
Rozród Kurtaczki tęczowe są monogamiczne, jednak nie tworzą par na całe życie. Zdarza się, że ptaki są parą przez dwa sezony, ale zazwyczaj jednak znajdują nowych partnerów. Okres lęgowy trwa od grudnia do kwietnia. Najprawdopodobniej bodźcem do budowy gniazda są pierwsze opady w porze deszczowej, jako że rozród koreluje z dostępnością dżdżownic. Są one głównym pokarmem zarówno młodych, jak i kurtaczków tęczowych w sezonie lęgowym.