W ciągu miesięcznego pobytu wizytował w tamtejszych uniwersytetach i Bibliotece Cesarskiej, a także, za pośrednictwem nuncjusza papieskiego Vitaliana Borromea, poznał cesarzową Marię Teresę Habsburżankę. Pod koniec maja powrócił do Rzymu, po niemalże rocznej nieobecności.
W styczniu 1764 roku ponownie udał się do Frankfurtu, towarzysząc nuncjuszowi Lucerny, Niccolò Oddiemu w koronacji Józefa II Habsburga na nowego cesarza. Garampiemu powierzono wówczas delikatną kwestię rozwiązania konfliktu pomiędzy członkami kapituły katedralnej w Spirze a jej dziekanem, Augustem von Limburg-Stirumem. Spór mógł zagrozić relacjom Państwa Kościelnego z elektorami niemieckimi, jednakże Garampi go załagodził. Wykorzystując okazję, ponownie odbył podróż po Królestwie Niemieckim, Zjednoczonych Prowincjach Niderlandzkich, Niderlandach Austriackich i księstwie Liège. W czasie ekspedycji przeczytał książkę „O stanie Kościoła i prawowitej władzy papieża rzymskiego księga pojedyncza ułożona ku zjednoczeniu rozszczepionych w religii chrześcijan” autorstwa Johanna Nikolausa von Hontheima, z którego teoriami się nie zgadzał. W grudniu 1764 roku powrócił do Rzymu.