Przeciek z Francji Według Janusza Kochańskiego, innego oficera polskiego wywiadu, który pracował w Wydziale Ia, zajmującym się obsługą logistyczną wywiadu nielegalnego Departamentu I MSW, a następnie przystał na współpracę z CIA (prawdopodobnie w 1964 roku), pierwsze alarmujące informacje o niezidentyfikowanym przecieku we Francji Departament I MSW otrzymał latem 1960 roku z radzieckiego KGB. KGB za pomocą swojej rezydentury w Paryżu prowadziła ponad pięćdziesięciu agentów Osobowych źródeł informacji uplasowanych m.in. w centralnych organach politycznych, w Ministerstwie Obrony, w Ministerstwie Marynarki Wojennej w Sztabie Generalnym, w MSZ oraz wewnątrz francuskich służb specjalnych i policji, głównie: SDECE, DST oraz GIZ/RG.Christopher Andrew, Wasilij Mitrochin Archiwum Mitrochina, Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA Warszawa 2001 Wynikało z nich, że dane otrzymane przez Francuzów dotyczą głównie funkcjonowania sieci nielegałów. Na początku polski kontrwywiad (Departament II Ministerstwa Spraw Wewnętrznych) próbował połączyć przeciek z aresztowanym już oficerem Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (wywiad wojskowy) podpułkownikiem Jerzym Brynem. Jednak po dokładniejszym śledztwie poszukiwania zawężono do personelu Wydziału I Departamentu I MSW.