Oldham) dostarczał tak cenne informacje, że w listopadzie 1932 roku centrala OGPU nagrodziła go pistoletem z inskrypcją „Za nieugiętą walkę z kontrrewolucją od Prezydium OGPU”.

Rok później Arno został zwolniony z pracy w MSZ po nieudanym leczeniu oraz próbie uduszenia żony (w centrali INO-OGPU nosiła pseudonim Madam), a następnie popełnił samobójstwo. Tuż po jego śmierci kontrwywiad brytyjski rozpoczął śledztwo w sprawie jego wysokich dochodów, lecz dzięki dezinformacji radzieckiego wywiadu oraz pracy samego Bystrolotowa MI5 był przekonany, że ma do czynienia ze szpiegiem niemieckim. Po śmierci Arno i rozpoczęciu śledztwa w jego sprawie Bystrolotow musiał opuścić Londyn.

Genewa i Berlin Po opuszczeniu Wielkiej Brytanii Bystrolotow przyjechał do Szwajcarii, gdzie odniósł wiele kolejnych sukcesów wraz z Borisem Bazarowem (ps. „Kin”) oraz innym radzieckim wywiadowcą, Theodorem Mallym, w werbowaniu osób pracujących w brytyjskim MSZ. W połowie lat trzydziestych przeniósł się do Berlina, gdzie także odnosił sukcesy.