Akt III mały|Święty Piotr Nolasco, według K. Vosslera pierwowzór postaci Enrica. W Neapolu obydwaj dostają się do więzienia. Enrico liczy na pomoc swej kochanki. Celia przychodzi jednak jedynie po to, by go poinformować o wyznaczonej na dzień następny egzekucji oraz o swoim ślubie z Lisandrem. Enrico zrywa łańcuch, którym został przykuty do muru, zabija strażnika. Zostaje jednak schwytany i zamknięty w ciemnicy. Zjawia się przed nim Szatan, otwiera przejście w murze i zachęca, by uciekał. Enrico czuje przerażenie i słyszy głos, który zapewnia go, że w więzieniu jest jego ocalenie. Zostaje. Szatan znika. Dozorca i Pedrisco namawiają go, by się wyspowiadał, odsyła ich jednak do diabła. Po odczytaniu wyroku śmierci, który przyjmuje z kamiennym spokojem, zjawia się u niego ojciec i zaklina go na wszystko, co dla niego najdroższe, na miłość synowską, by się wyspowiadał. Enrico prosi Boga o przebaczenie.