Na jej mocy zdecydowano o przyjęciu przez Litwę chrztu, a także o małżeństwie niepełnoletniej królowej Polski Jadwigi z wielkim księciem litewskim Jagiełłą, który na chrzcie przyjął imię Władysław. W wyniku unii Jagiełło objął władzę jako król Polski i jednocześnie pozostał wielkim księciem Litwy, co oznaczało, że oba państwa były połączone osobą wspólnego władcy, lecz zachowały swoją odrębność. Zastrzeżenie było takie, że państwa nie mogą znaleźć się pod panowaniem różnych władców. Oba państwa miały wspólny interes – ich wrogiem był Zakon krzyżacki. Triumf pod Grunwaldem powstrzymał Krzyżaków, lecz zagrożenie ze strony Moskwy nie ustępowało, a wręcz narastało. mały|upright=1.2|Wschodnie ziemie unii polsko-litewskiej w XV wieku Powyższy, powszechnie przyjęty w Polsce, pogląd na chrystianizację Litwy jest nie do końca zgodny z rzeczywistością z uwagi na fakt, iż absolutna większość ziem wchodzących w skład Wielkiego Księstwa była ziemiami ruskimi, które zostały schrystianizowane w 988 r. w obrządku prawosławnym, wraz z przyjęciem chrztu przez Ruś Kijowską. Wielkie Księstwo Litewskie za panowania Jagiełły było państwem pogańskim jedynie na ziemiach rdzennie litewskich, które stanowiły około 10% powierzchni państwa.