Od 30 listopada 1939 do 14 lutego 1940 był komendantem Szkoły Specjalistów Morskich (SSM) na ORP Gdynia. Od 14 lutego do 4 maja 1940 zastępcą dowódcy niszczyciela ORP Grom, zatopionego przez Niemców pod Narwikiem. Od 7 października 1940 do 20 stycznia 1942 sprawował stanowisko dowódcy kontrtorpedowca ORP Garland. W międzyczasie 20 maja 1941 został awansowany na stopień komandora porucznika ze starszeństwem z 3 maja 1941. Od 13 stycznia 1942 do 23 maja 1943 był dowódcą 2 Dywizjonu Kontrtorpedowców z miejscem postoju dowództwa w Plymouth, a równolegle od 9 marca 1942 pełnił tam stanowisko komendanta Komendy Morskiej „Południe”. Od 24 czerwca 1943 do 4 stycznia 1945 był dowódcą ORP Błyskawica, w tym podczas inwazji w Normandii od 6 czerwca 1944. W celu osłony planowanych działań desantowych w Normandii (operacja „Neptune”), dowodził 20. dywizjonem, który tworzyły OORP „Piorun” i „Błyskawica” (wraz z niszczycielami HMS „Eskimo” i HMS „Javelin”). Później został kierownikiem utworzonego 20 grudnia 1944 Biura Sygnałowego KMW. Od 15 sierpnia 1945 do marca 1947 był kierownikiem Referatu ds. Prac Wychowawczo-Oświatowych (Referat Wychowania i Oświaty) KMW. Został awansowany na stopień komandora ze starszeństwem z 1 września 1946.