Pod koniec lat 40. był prezesem i kierownikiem Stowarzyszenia Polskiej Marynarki Wojennej w Londynie (Polish Naval Association. 30 listopada 1948 został naturalizowany jako obywatel Wielkiej Brytanii (pod tożsamością Conrad Francis Namiesniowski; naturalizowany został wówczas jego syn Conrad Andrew Namiesniowski). W 1949 wyjechał do Kanady, gdzie pozostał na emigracji i zamieszkał w Ottawie. W pierwszych latach zarabiał na życie pracą fizyczną. Od 1954 do 1961 był oficerem w stopniu komandora (captain) w Royal Canadian Navy. Od 1953 należał do Koła nr 8 Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (SPK) w Ottawie. W latach 70. był prezesem okręgu Kongresu Polonii Kanadyjskiej (KPK) w Ottawie.
Zmarł 24 lipca 1979 w Kanadzie. Jego żoną była Karolina (1902–1970). Jego syn Conrad A. Namiesniowski (1929-2022) został oficerem armii kanadyjskiej, w stopniu pułkownika, był dowódcą 2 Pułku Królewskiej Kanadyjskiej Artylerii Konnej (Second Regiment Royal Canadian Horse Artillery, 2 RCHA), a jego żoną była pielęgniarka, porucznik Królewskiego Kanadyjskiego Korpusu Medycznego (RCAMC) Marjorie Joan Namiesniowski z domu Giffin (1931-2017). Oficerem został Conrad R. Namiesniowski, który na różnych stanowiskach służył w Royal Canadian Air Force przez 42 lata, karierę zakończył w stopniu pułkownika i przeszedł na emeryturę w 2019.