Od czerwca do września 1933 był dowódcą ORP Generał Haller. Od czerwca do października 1935 był dowódcą ORP Komendant Piłsudski. W 1936 był dowódcą ORP Podhalanin. Od 12 lutego 1936 do 1937 był komendantem grupy wyszkolenia sygnałowego. Został awansowany na stopień komandora podporucznika ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937. W marcu 1939 był szefem Biura Sygnałowego w sztabie Kierownictwa Marynarki Wojennej. Publikował w czasopismach „Przegląd Morski” (1929), „Polska Zbrojna” (1930), był autorem publikacji pt. Na pancernym pokładzie, wydanej w 1939. Na przełomie lipca i sierpnia był członkiem komisji zakupów uzbrojenia we Francji. Na dzień 31 sierpnia 1939 pełnił stanowisko dyrektora Departamentu Generalnego w Kierownictwie Marynarki Wojennej.

Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej 1939 służył w KMW i w Pińsku, wszedł w skład zespołu operacyjno-łącznościowego. Przedostał się przez Węgry i 18 września 1939 przez Rumunię na Zachód. Od 15 października do 3 grudnia 1939 był komendantem SS Pułaski, na którym transportowani byli polscy żołnierze z internowania drogą morską do Francji celem wstąpienia do formowanej tam armii polskiej. Pod koniec 1939 przybył do Wielkiej Brytanii zostając oficerem Korpusu Morskiego Polskiej Marynarki Wojennej.