Chociaż ta metoda zmiany załóg oszczędza czas i paliwo, było to rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa, które wymagają przeprowadzenia próby hamulców po zmianie załogi. Zarząd firmy stwierdził, że nic nie wie o takich praktykach, mimo że były dość powszechne. W odniesieniu do maszynisty Hudsona, w świetle jego słabego stanu zdrowia, komisja doszła do wniosku, iż jest prawdopodobne, że zasnął za sterami, albo miał zawał serca lub udar mózgu, co doprowadziło do kolizji. Komisja również krytykowała nieskuteczny monitoring stanu zdrowia Hudsona przez firmę.
Inną często ignorowaną zasadą bezpieczeństwa, o której mowa w raporcie, był czuwak pasywny, który maszynista musiał trzymać wciśnięty, aby pociąg pozostał w ruchu. Gdyby zasnął lub stracił przytomność, jego stopa ześlizgnęła by się z pedału, powodując alarm, a kilka sekund później uruchamiając samoczynnie hamowanie nagłe. Jednak wielu maszynistów obchodziło mechanizm, umieszczając ciężar na pedale. Nie było jasne, czy zabezpieczenie było ominięte w tym przypadku, bo czołowa lokomotywa została zniszczona. Dostępne było bardziej zaawansowane urządzenie bezpieczeństwa, czuwak aktywny (CA), którzy wymagał od członków załogi podjęcia działań takich jak naciśnięcie przycisku w regularnych odstępach czasu, ale prowadząca lokomotywa nie była w to wyposażona.