Poza tym pamięć zbiorowa według Halbwachsa należy do danej grupy, Francuz twierdził, że pamięci jest tyle, ile grup. Z kolei historia należy do każdego i do nikogo, jest w tym sensie uniwersalna. Pamięć zbiorowa jest osadzona w miejscu, geście czy obrazie, zaś historia jest podejrzliwa wobec pamięci, stara się ją rozbić bądź prześladować. Pomimo że docenia muzea, pamiątki czy pomniki, to odbiera im to, co czyni je ważnymi symbolicznie dla ludzi.
Metody badania pamięci Przez stosunkowo długi okres antropologia w realizacji swoich celów badawczych cechowała się odpornością na różnie rozumianą krytykę ze strony innych dyscyplin. Okresem przełomowym w tej kwestii była druga połowa XX w., kiedy zaczęły pojawiać się pierwsze symptomy krytycznej analizy antropologicznych dokonań. Dyskusja ta zaowocowała podjęciem nowych zadań oraz określeniem nowych celów, co wiązało się z redefinicją wielu pojęć i sformułowaniem nowych metodologicznych procedur. Antropologia otworzyła się także na dyscypliny pokrewne oraz ich dotychczasowe osiągnięcia. Filozoficzna refleksja nad problemami rozumienia i poznania, oparta na hermeneutyce i różnych nurtach postmodernistycznych, w efekcie przyniosła do reorientacji antropologicznego myślenia.