Józef Bażyński opracował też Metody interpretacji geologicznej zdjęć satelitarnych wybranych obszarów Polski. Wyniki jego prac dostarczyły nowych danych o powierzchni nieciągłości w skorupie ziemskiej. Wykorzystywał również zdjęcia satelitarne do rozpoznania warunków geologiczno-inżynierskich i hydrogeologicznych.
Uzasadnienie przydatności map satelitarnych dla celów geologicznych było podstawą jego rozprawy habilitacyjnej, przedstawionej w 1981 w Instytucie Geologicznym w Warszawie. Tytuł profesora otrzymał w 1989.
W pracy Metody interpretacji geologicznej zdjęć satelitarnych wybranych obszarów Polski (1982) wskazał na nowy warsztat teledetekcyjnych metod wizualnej i cyfrowej interpretacji zdjęć lotniczych i satelitarnych.
W latach 1987–1991 wykładał hydrogeologię i prowadził prace badawcze na Wydziale Melioracji Wodnych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Od początków lat 1990. badał też wody poziomu oligoceńskiego w Warszawie. Dzięki niemu powstało w Warszawie kilka zdrojów, z których dostarczana jest woda oligoceńska mieszkańcom. Józef Bażyński przez kilka lat badał również wzajemne oddziaływania dużych ujęć wód w strefach przygranicznych z Niemcami i Czechami. Dla ich obserwacji zainicjował monitoring wód granicznych.