W latach 1970. opracowywał metody wizualizacji i analogowej interpretacji zdjęć satelitarnych i lotniczych. W 1975 zorganizował w Instytucie Geologicznym w Warszawie Samodzielną Pracownię Fotointerpretacji Zdjęć Satelitarnych i Lotniczych. Wprowadził metody teledetekcji do polskiej geologii. Wykorzystał na przykład widoczne na zdjęciach satelitarnych elementy do odtworzenia struktur tektonicznych. W ramach międzynarodowego programu Interkosmos opracował Geologiczne badania litosfery, w tym ruchów neotektonicznych metodami teledetekcyjnymi.
Wraz z zespołem opracował mapę geologicznej interpretacji zdjęć satelitarnych Polski oraz mapę dyslokacji Sudetów. Badania uskoku sudeckiego brzeżnego, oparte na interpretacji map satelitarnych, wykazały na przykład, że ma on przebieg bardziej złożony, niż uważano dotychczas. Wykryto m.in. szereg dodatkowych uskoków równoległych oraz poprzecznych. Interpretując mapy satelitarne z okolic Bełchatowa wykazał m.in., że w rejonie planowanej elektrowni mogą występować uskoki zagrażające tej elektrowni. W oparciu o te wyniki zmieniono odpowiednio lokalizację projektowanych budowli.