W 1980 roku odszedł z klubu.
W latach 1979–1980 był asystentem Karela Guta, a w latach 1980–1985 w reprezentacji Czechosłowacji, która pod wodzą Bukača odniosła szereg sukcesów na międzynarodowych imprezach: mistrzostwo (1985 jako gospodarz), wicemistrzostwo (1982, 1983) oraz brązowy medal mistrzostw świata (1981), a także srebrny medal igrzysk olimpijskich 1984 w Sarajewie oraz 3. miejsce w Canada Cup 1981.
Potem w latach 1986–1991 prowadził występującą wówczas w Grupie B mistrzostw świata reprezentację Austrii, która pod jego wodzą ani razu nie awansowała do Grupy A tego turnieju oraz wystąpiła na igrzyskach olimpijskich 1988 w Calgary (10. miejsce). Potem w latach 1991–1994 prowadził reprezentację Niemiec, która pod jego wodzą zajęła 6. miejsce na igrzyskach olimpijskich 1992 w Albertville oraz wystąpiła w trzech turniejach o mistrzostwo świata: (1992 – 6. miejsce, 1993 – 5. miejsce, 1994 – 9. miejsce)
W 1994 roku został selekcjonerem reprezentacji Czech, z którą w 1996 w austriackim Wiedniu zdobyła mistrzostwo świata. Po nieudanym dla reprezentacji Czech Pucharze Świata 1996, w którym odpadła w fazie grupowej, Bukač podał się do dymisji.