Po tym, jak ziemie zostały podbite przez Hiszpanów, władcy różnych grup etnicznych Majów ubiegali się do Karola V o uznanie ich szlacheckich tytułów i by im pozwolono zachować panowanie nad ziemiami, jednak zawsze uznając Karola V jako ich króla i władcę.
Dlatego też Majowie napisali wiele obszernych rękopisów, które wyszczególniają rodowód władców i pochodzenie w linii prostej od bogów w celu udowodnienia przed hiszpańską Koroną swojego szlachectwa. Niektóre z tego typu tekstów to: Popol Vuh, Anales de los Cakchiqueles oraz Título de los Señores de Totonicapán. Księgi te ujawniają wiele obaw Majów dotyczących ustanowienia kto sprawował władzę przed przybyciem Hiszpanów oraz motywów dalszego jej sprawowania. Ten niepokój jest obecny we wszystkich dziełach literatury Majów, z powodu możliwości wywyższenia tych, którym nie należała się władza.
Wśród wszystkich dzieł napisanych przez Majów można rozróżnić dwa rodzaje ksiąg: te, które zostały napisane w celach prawniczo-administracyjnych, czasami na rozkaz władz hiszpańskich, oraz te, które stanowią nowe święte księgi wspólnoty. Pierwsze z nich służyły otrzymaniu przywilejów, takich jak zmniejszeniu trybutu i zachowaniu ziem należących do przodków.