Cały pomysł nie podoba się mieszkańcom wioski – ich ludowy przesąd mówi im, że uroczysko znajduje się pod mocą czarta, a każdy kto się tam zapuścił, nigdy nie wracał, a jeśli już, to z pomieszaniem zmysłów. Żaden z nich jednak nie śmie przeciwstawić się nowej władzy, z wyjątkiem Spirydona, który nie może wybaczyć Nikołajowi śmierci Nastii. Za obelgi pod adresem partii zostaje on wkrótce aresztowany przez Nikołaja i deportowany ze wsi. Pozostali mieszkańcy przystępują do odbudowy drogi. Robią to niechętnie, przepełnieni strachem wobec nowej władzy z jednej strony i złowieszczej legendy z drugiej, a wobec syberyjskiej natury wyposażeni jedynie w siekiery i piły. Ich trud przerywa nieoczekiwany powrót Spirydona, który morduje Nikołaja. Chce on przygarnąć Aleksieja jako swojego krewnego, jednak zrozpaczony i pałający nienawiścią do Spirydona chłopiec odpływa w dół rzeki jak przed laty jego ojciec.
Taja. Lata 40.