Latem 1941 nastoletni już Aleksiej, uciekinier z domu dziecka, powraca do rodzinnej wioski z zamiarem pomszczenia śmierci ojca. Nieprzytomnego i wyczerpanego odnajduje nad brzegiem rzeki jego rówieśniczka Taja – przedstawicielka znienawidzonego rodu Sołominów. Obiekt jego zemsty – Spirydon – od kilku lat siedzi już jednak w więzieniu za zabójstwo jego ojca. Taja – prosta dziewczyna z głębokiej prowincji, szybko zakochuje się w „obytym w świecie” młodzieńcu. Jednak ich beztroskie chwile przerywa przybycie do wioski oficera rekrutacyjnego – jak oświadcza on jej mieszkańcom, kilka tygodni wcześniej wybuchła wojna z Niemcami i ogłoszona została mobilizacja. Aloszy, pomimo iż jest niepełnoletni, udaje się przekonać oficera, by przyjął go w szeregi armii jako ochotnika. Na barce pełnej rekrutów ponownie odpływa w dół rzeki, czule żegnany przez Taję, która zapewnia go, że będzie na niego czekać do końca życia. Alosza przyrzeka, że wróci.
Aleksiej syn Nikołaja.