Zapewniono dzięki temu odpowiednią wentylację i chłodzenie całości, zniwelowano negatywny wpływ kontenera na stateczność podłużną maszyny oraz zmniejszono martwe strefy obserwacji. Kadłub samolotu wzmocniono dodatkowymi wręgami, a w połowie jego długości zainstalowano gródź termiczną chroniącą załogę przed wysoką temperaturą, jaką mogła generować elektronika pokładowa, usunięto też kilka okien pozostawiając jedynie sześć par. Dodatkowa aparatura, jaka znalazła się na pokładzie, wymagała większego źródła zasilania. Pod kadłubem samolotu zainstalowano pomocniczą jednostkę zasilającą (APU) o mocy 60 kVA. W przypadku zagrożenia załoga mogła odrzucić zasobnik z APU, zwiększając tym samym szybkość samolotu. Maszynę wyposażono również w dodatkowy system nawigacji, a na stateczniku poziomym zainstalowano (na jego dolnych i górnych powierzchniach) dodatkowe powierzchnie ustateczniające, mające rekompensować wpływ pojemnika z anteną radaru na prace stateczników.