Osłabieni Jazygowie, zmuszeni sytuacją, musieli układać się z Rzymianami i najprawdopodobniej zaakceptować układ sojuszniczyHartwin Brandt: Das Ende der Antike. Geschichte des spätrömischen Reiches. 4. Auflage, Beck, München 2010, , S. 28.. Od tego momentu system wałów został znacznie rozbudowany. W ramach tego przedsięwzięcia Konstantyn nakazał budowę lub przebudowę obozów na dolnym i środkowym limesie dunajskim, by w ten sposób jeszcze bardziej wzmocnić ochronę granicy. W 332 roku doszło znów do wyprawy przeciwko Gotom. Rozpoczęła się w wyniku próśb ciężko doświadczanych Sarmatów. Konstantyn wziął ze sobą na wojnę jako naczelnego wodza, swojego syna, późniejszego cesarza Konstancjusza II. W tej funkcji Konstancjusz II pokonał atakujące plemiona gockiePedro Barceló: Constantius II. und seine Zeit. Die Anfänge des Staatskirchentums. Klett-Cotta, Stuttgart 2004, , S. 40., rozgramiając je nad Maruszą w pobliżu Limes SarmatiaeMartin Eggers, Ion Ioniţă: Sarmaten. In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde. Band 26, 2. Auflage, de Gruyter, Berlin 2004, . S. 503–512;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Limes Sarmatiae · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.