Partia była organizacją o luźnej strukturze. Po zjednoczeniu Partii Odrodzenia Arabskiego i Arabskiej Partii Socjalistycznej tylko ok. 80 polityków tej drugiej realnie utożsamiło się z ideologią głoszoną przez Aflaka. Pozostali byli lojalni przede wszystkim wobec Akrama al-Hauraniego.
Partia Baas w Syrii w latach 1952–1963 Utworzenie Zjednoczonej Republiki Arabskiej thumb|200px|Grupa przywódców egipskich i syryjskich przez pałacem prezydenckim w Damaszku. W pierwszym rzędzie stoją Akram al-Haurani, wiceprezydent Zjednoczonej Republiki Arabskiej (drugi z lewej), Abd al-Latif al-Baghdadi, wiceprezydent Egiptu (trzeci z lewej), Gamal Abdel Naser (czwarty z lewej), marszałek Egiptu Abd al-Hakim Amir (w środku), Sabri al-Asali, wiceprezydent Syrii (czwarty z prawej), Salah ad-Din al-Bitar, współzałożyciel partii Baas (pierwszy z prawej) W latach 50. XX wieku poparcie dla partii Baas sukcesywnie wzrastało. Nie zmieniał tego nawet fakt, że organizacja podzielona była wewnętrznie na liczne niewielkie frakcje, dyscyplina w partii faktycznie nie istniała, jej kierownictwo podejmowało decyzje bez konsultacji z szerszą grupą członków.