Kurzenieccy władali Duboją przez około 100 lat. Po upadku powstania styczniowego utracili te dobra, nowym właścicielem stał się Platon Spasski. W latach 70. XIX wieku działała tu gorzelnia, cegielnia i młyn (napędzany kieratem). W 1885 roku od Andrieja Spiridonowa dobra te kupił znany przemysłowiec warszawski Karol Jan Szlenkier. W 1904 roku właścicielką Duboi i dóbr liczących około 9 tysięcy hektarów stała się jego córka Maria Anna Wydżdżyna, żona Stanisława Wydżgi, która w 1921 roku wydzieliła jego centralną, stuhektarową część z parkiem i XVIII-wiecznym dworem pojezuickim na szkołę rolniczą imienia jej przedwcześnie zmarłej córki Janiny. Szkoła ta działała do 1944 roku. W latach 30. XX wieku wieś liczyła 90 domów i 320 mieszkańców.
W czasie I wojny światowej wieś też została spalona. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Duboja znalazła się na terenie Polski, w gminie Brodnica powiatu pińskiego województwa poleskiego. W czasie II wojny światowej połowa domów została zniszczona. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 2004 roku wprowadzono nazwę Dubaje.