W latach 1949–1957 kierował Łódzką Ekspozyturą Biura Projektów Energetycznych–Energoprojekt. Kierował wieloma pracami koncepcyjnymi i opracowaniem wytycznych obliczania i projektowania rozmaitych urządzeń elektroenergetycznych. Do opracowań wykonanych w tej Ekspozyturze należały m.in.: koncepcja sieci 110 kV Warszawskiego Zespołu Miejskiego, koncepcja zasilania węzła częstochowskiego, koncepcja sieci 110 kV Okręgu Dolnośląskiego czy wytyczne obliczania prądów zwarciowych. Od 1956 r. był członkiem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej.
W latach 1957–1960 kierował Łódzką Pracownią Biura Studiów Komitetu Elektryfikacji Polski PAN (na terenie Katedry Elektroenergetyki PŁ). Jego zespół wykonał kilka ważnych dla polskiej elektroenergetyki prac naukowo-koncepcyjnych, np. Ilościowy rozwój sieci elektroenergetycznych w Polsce w latach 1971–1975 czy Wariant krajowego samowystarczalnego systemu elektroenergetycznego Polski na 1975 r. z uwzględnieniem etapów rozwojowych w latach 1965–1970.