Za jego kadencji w Katedrze Elektroenergetyki zrealizowane zostały pionierskie prace dotyczące polskiego systemu elektroenergetycznego. W latach 1958–1965 pod kierunkiem Przanowskiego prowadzono badania nad rozwojem sieci najwyższych napięć. Opracowano krajowy układ sieci 220 kV i 400 kV oraz nowe metody rozwoju sieci wysokiego i niskiego napięcia. Szczególny nacisk kładł na rozwój laboratoriów. Obok laboratorium Elektroenergetycznego poważnym osiągnięciem było uruchomienie w 1970 r. laboratorium Oświetlenia Elektrycznego, jednego z nielicznych w Polsce. W 1970 r. w ramach zmiany struktury organizacyjnej Uczelni został utworzony Instytut Elektroenergetyki PŁ, skupiający dawne katedry Elektroenergetyki, Elektrowni Cieplnych, Elektrotermii i Trakcji Elektrycznej. Został dyrektorem tego Instytutu i kierował nim aż do emerytury, do 1976 r. Przez 23 lata był także redaktorem Zeszytów Naukowych „Elektryka” w Politechnice Łódzkiej – od momentu istnienia tego wydawnictwa do momentu przejścia na emeryturę.