Opracował i prowadził wykłady 14 przedmiotów z dziedziny sieci i systemów elektroenergetycznych. Prowadził seminaria, projektowanie oraz ponad 50 prac dyplomowych. Jego osobiste zainteresowania koncentrowały się na zagadnieniach współpracy sieci i systemów elektroenergetycznych oraz przesyle wielkich mocy. Z tych zagadnień napisał większość artykułów w czasopismach naukowych oraz trzy podręczniki akademickie: „Współpraca sieci i systemów elektroenergetycznych” (1972), „Przesył wielkich mocy elektrycznych” (1974) i „Praca systemów elektroenergetycznych” (1983). Był współautorem „Poradnika inżyniera elektryka” (1968), którego całość redagował we współpracy z prof. Bolesławem Konorskim. Był z wyboru członkiem lub przewodniczącym 23 Komisji Naukowych, m.in. członkiem Prezydium Komitetu Elektryfikacji PAN, Przewodniczącym Komisji Systemu Elektroenergetycznego Polski, Przewodniczącym Sekcji Sieci i Systemów Elektroenergetycznych Komitetu Elektrotechniki PAN, długoletnim Członkiem Rady Naukowej Instytutu Energetyki w Warszawie. Był promotorem 8 przewodów doktorskich. Wielokrotnie powoływano go na recenzenta książek, skryptów, artykułów naukowych, rozpraw doktorskich i habilitacyjnych. Opracował łącznie ok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karol Przanowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.