Prototypową stację systemu nazywanego Chain Home (inaczej CH, brytyjska wersja doświadczalna IFF) zbudowano w Bawdsey (zob. Port lotniczy Londyn-Biggin Hill).
W roku 1939 nadzór nad zbudowanymi stacjami radarowymi RDF obejmowały wojskowe jednostki R&D, a Tizard otrzymał stanowisko naukowego doradcy Szefa Sztabu RAF. Do chwili wybuchu bitwy o Anglię uruchomiono 20 stacji, które jednak pracowały w zakresie niskich częstotliwości – istniejąca baza techniczna i niewielkie fundusze na jej rozwój uniemożliwiały uruchomienie produkcji magnetronów wysokiej częstotliwości, zaprojektowanych przez J. Randalla i H. Boota w lutym 1940 roku (prototyp uruchomiono w wielkiej tajemnicy w University of Birmingham).
Po objęciu wiosną 1940 roku funkcji premiera przez Churchilla (którego doradcą naukowym do spraw fizyki był Lindemann, „Komisję Tizarda” rozwiązano.