W źródłach historycznych z tamtego okresu nie odnajdujemy imienia Björna po spotkaniu z Karolem w Verberie. Pewnym jest jednak, że w kolejnych latach wikińscy wojownicy znad Sekwany kontynuowali swoje najazdy, a nawet ponownie złupili Paryż w roku 861. Zrozpaczony Karol II Łysy próbował nakłonić innego wodza wikińskiego, Velanda, którego siły działały w rejonie Sommy, aby ten zaatakował wikingów z Oissel. Plan ten odniósł jednak skutek odwrotny od zamierzonego, a obie wikińskie armie zawarły porozumienie i połączyły siły. W latach 861–862 wikingowie obozowali w rejonie dolnej Sekwany, ale po pewnym czasie ponownie rozdzielili się. Veland zgodził się zostać chrześcijaninem i wstąpić do służby królewskiej. Z kolei wikingowie z terenów w pobliżu Sekwany wypłynęli w morze. Część z nich dołączyła do walki pomiędzy władcą Bretanii a niektórymi frankijskimi możnowładcami.