Wyprawa nad Morze Śródziemne Mimo że rola Björna w tym wydarzeniu nie jest znana, w kilku frankijskich, arabskich i irlandzkich źródłach można znaleźć wzmianki o dużej wyprawie wikingów na Morze Śródziemne w latach 859–861, w której rzekomo miał on brać udział. Po przepłynięciu wzdłuż wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego oraz przedarciu się przez Cieśninę Gibraltarską, Normanowie splądrowali południową Francję, gdzie przezimowali przed wyruszeniem na Włochy. Ich pierwszym zwycięstwem we Włoszech było zdobycie Pizy. W czasie tej wyprawy na Morze Śródziemne wikingowie podbili wiele ziem, w tym Sycylię oraz tereny Afryki Północnej. Odnotowano jednak, że w czasie sztormu stracili oni aż 40 statków. Po wycofaniu się do Cieśniny Gibraltarskiej stracili dalsze 2 statki, gdy ich flota została zaatakowana przez siły andaluzyjskie u wybrzeża Hiszpanii. Pozostałe 20 statków wikingów powróciło na francuskie wody w 862 roku. Z doniesień późniejszego kronikarza, Wilhelma z Jumieges, Björn Żelaznoboki miał być przywódcą wyprawy, natomiast w Kronikach Irlandzkich (Fragmentary Annals of Ireland) przywództwo wyprawy przypisuje się dwóm synom Ragnalla mac Albdana, władcy wygnanego przez własnego brata ze Skandynawii, który osiedlił się na Orkadach.