W działalności konspiracyjnej współdziałał z zamieszkującym nieopodal Józefem Stachowiczem, pomagał też Żydom do czasu ich zamknięcia w getcie w 1942. Jako student został autorem wizerunku orła polskiego na stronie tytułowej pisma Oddziału Sanockiego Armii Krajowej „Przegląd Tygodniowy”, redagowanego przez Jana Radożyckiego. Wobec zagrożenia aresztowaniem i rewizjami czasowo ukrywał się w Górkach do wiosny 1944, kiedy powrócił do rodzinnej wsi. W czasie nadejścia frontu wschodniego latem 1944 chronił się z rodziną w Humniskach. Po zakończeniu wojny odczuwał skutki odniesionej kontuzji, poruszał się o lasce, doznał 50% inwalidztwa.
W 1945 postanowił kontynuować przerwane przez wojnę studia na krakowskiej ASP. Ponownie trafił do pracowni prof. Dunikowskiego, której został gospodarzem. W 1946 ukończył studia na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie z wyróżnieniem i nagrodą, uzyskując wydawane wtedy wyłącznie absolutorium. W następnym roku bez powodzenia kandydował na stanowisko asystenta-instruktora od technik rzeźbiarskich w pracowni Dunikowskiego, pierwotnie obiecującego mu tę posadę, po czym odszedł z ASP. W tym samym 1947 roku zastąpił na stanowisku Jerzego Bandurę i podjął pracę w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie (na roku ulic Urzędniczej i Lea - potem Dzierżyńskiego, od 1969 przy ul.