Mlaskotów na Półwsiu Zwierzynieckim). Do 1982 wykładał tam rzeźbę (obecnie jest to Zespół Państwowych Szkół Plastycznych w Krakowie). Od końca lat 40. prowadził samodzielną działalność artystyczną w dziedzinie rzeźbiarstwa. Od 1950 do 1958 działał w urządzonej przez siebie pracowni w ogrodzie przy ul. Batorego 12. Na podstawie rzeźby pt. „Nasza młodość”, uznanej za pracę dyplomową, w 1956 otrzymał dyplom na Wydziale Rzeźby ASP, gdzie jednocześnie uznano jego kilkuletnią aktywność twórczą. Po 30 latach pracy w szkolnictwie artystycznym z dniem 1 września 1977 odszedł na emeryturę, aczkolwiek w późniejszym czasie nadal wykładał w Liceum w godzinach nadliczbowych aż do 1983.
Na przestrzeni lat brał udział w wielu wystawach (w tym indywidualnych) i konkursach, otrzymywał stypendia (m.in. z Ministerstwa Kultury i Sztuki), należał do krakowskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków i był działaczem tej organizacji, w tym w Zarządzie Głównym. Organizował wystawy, był laureatem nagród. Rzeźbił w drewnie, gipsie, metalu, żelazo-betonie. Jako główne zainteresowanie w swojej twórczości artysta wskazał człowieka i współczesne życie. Jego prace były przedstawiane m.in. w Muzeum Historycznym w Sanoku (na wystawach w 1964 i 1978, w 1982). Do tej placówki w latach 1981-1982 przekazał ponad 50 swoich prac, pochodzących z lat 1948-1980.