thumb|Pasterze i ich stada. Ilustracja do Georgik Wergiliusza, V wiek Od księgi czternastej rozpoczyna się opis zagadnień związanych z hodowlą zwierząt. Poświęcona jest ona ptactwu hodowlanemu, w tym gołębiom i pawiom, a także tym gatunkom ptaków, na które polowano.
Piętnasta księga traktuje zasadniczo o pszczelarstwie, choć rozpoczyna ją długi rozdział o charakterze magiczno-symbolicznym, mówiący o sympatiach i antypatiach między zwierzętami, roślinami i minerałami.
Kolejne księgi zawierają informacje przydatne przy hodowli dużych zwierząt, w tym także porady weterynaryjne, zarówno racjonalne, oparte na obserwacji i doświadczeniu, jak i mające charakter magiczno-ludowych zabiegów. Tematem księgi szesnastej są przede wszystkim konie (nieużywane wówczas ani do prac rolnych, ani do zaprzęgów), dwa z rozdziałów poświęcono osłom i wielbłądom, siedemnastej – bydło rogate, czyli krowy i używane jako zwierzęta pociągowe woły, osiemnastej – owce i kozy;