Koreańska edycja dzieła, tzw. „wanli 4”, ukazała się w 1576 roku, natomiast wydanie zwane kanonem Ming z 1601 roku, zostało umieszczone w japońskim kanonie Taishō shinshū daizōkyō i w suplemencie Zoku zōkyō. Wydanie koreańskie jest podzielone na dwa „tomy” a kanon Ming – na cztery „tomy”Jeff Broughton. "Tsung-mi's Zen Prolegomenon: Introduction to an Exemplary Zen Canon" [w:] The Zen Canon. Str. 35.
„Wanli 4” zawiera dwie informacje związane z publikacja tej pracy. Pierwsza została pierwotnie dodana w czasie druku w okresie dynastii Song i nie jest datowana. Ponieważ to wydanie reprodukuje ją, cały tekst jest uważany za oryginalną formę tekstu z okresu Song. Według tej informacji można prześledzić losy tego tekstu aż do 857 roku. Uczeni japońscy i zachodni najchętniej korzystali właśnie z tej koreańskiej edycji.
Druga informacja edycyjna jest koreańska i kończy się informacją, że "druk został zrealizowany w klasztorze Kwanum na górze Songi [w Ch'ungch'ong-do] latem Wanli 4 ". Tekst ten był jednym z najczęściej drukowanych w koreańskich klasztorach różnych regionów KoreiJeff Broughton. "Tsung-mi's Zen Prolegomenon: Introduction to an Exemplary Zen Canon" [w:] The Zen Canon. Str.