33.
Styl tego dzieła jest stylem eleganckim, który przewyższa nawet inne prace wczesnej literatury chan. Jeff Broughton umieszcza go w kręgu literatury starożytnej (chiń. kuwen) tak jak i prace Han Yu, współczesnego Guifengowi. Gdy na początku lat 30. IX wieku Guifeng pisał to dzieło, bardzo wyraźnie odczuwał, że jeśli ma ono sięgnąć czytelników z grona intelektualistów, co było wówczas równoznaczne z konfucjanistami, to musiał przedstawić chan w stylu eleganckiej prozy.
Po przeanalizowaniu tekstu można zauważyć, że praca napisana jest według wzoru ABABCDCDEFEF itd. Ten płynny styl Guifenga szeroko wykorzystujący różnorodne rytmy i swobodne użycie „pustych”Słowa gramatyczne, które wykazują związek ze słowami leksykalnymi słów (chiń. xuzi), został zapewne przyswojony w czasie jego nauki domowej i późniejszej w akademii konfucjańskiej.
Edycje i wpływy tekstu Praca ta wywarła pewien wpływ zarówno w Chinach, Korei jak i w Japonii.