Według Guifenga szkołę tę cechowało wysokie zrytualizowanie oraz praktyka nianfo, w czasie której śpiewano tylko jedną sylabę, ale nie wiadomo jaką.

Guifeng uważał, iż te szkoły łączyło skupienie się na negacji wisiaja, czyli przedmiotów zmysłówJeff Broughton. "Tsung-mi's Zen Prolegomenon: Introduction to an Exemplary Zen Canon" [w:] The Zen Canon. Str. 18-24.

Do chanu siunjaty Guifeng zaliczył szkołę niutou Została założona przez Niutou Huiyonga (594–657) szkołę shitou Założył ją zapewne Shitou Xiqian (700–790). Guifeng arbitralnie zaliczył szkołę shitou do tej grupy, chociaż niczego o niej nie wiedział.

Szkoły te przekraczają nauki chanu czittamatry, gdyż negują zarówno wisiaje, jak i widźnianę (świadomość). Obrazują wpływ madhjamiki na wczesny chan.

Do chanu dharmaty Guifeng zaliczył szkołę hongzhou Została założona przez Mazu Daoyi (709–788). Guifeng określił ją jako „szkołę naturalistyczną”. Według Guifenga szkoła ta nauczała, iż wszystkie działania bez wyjątku są funkcją natury Buddy, czyli dharmaty. szkołę heze Została założona przez Heze Shenhui i do tej szkoły należał sam Guifeng.