Tym trzem rodzajom chanu Zongmi przypisał i omówił poszczególne szkoły chan.

Do chanu czittamatry autor zaliczył szkoły jingzhong Ta syczuańska szkoła została założona przez Koreańczyka działającego w Chinach Jingzhonga Wuxianga (684–762). Guifeng nazwał ją szkołą trzytematyczną, w której z śilą, samadhi i pradźnią łączyły się formalizm dyscyplinarny, ceremonie ordynacyjne i masowe zgromadzenia z obecnością świeckich wyznawców. północną szkołę chan Szkoła została założona przez Yuquana Shenxiu (605–706) Guifeng był krytyczny wobec tej szkoły, nazwał ją szkołą wglądania w czystość. Uważał, iż zamknęła się w dychotomii nieczystości i czystości w ramach współzależnego powstawania, i tym samym przeoczyła wrodzoną czystość dharmaty. baotang Szkoła została założona w Syczuanie przez Baotanga Wuzhu (684–762). Guifeng określił ją jako „chan redukcji do podstaw”. Według Guifenga szkoła ta zrezygnowała z buddyjskich praktyk, wskazań, rytuałów, akcentów ikonograficznych, studiowania tekstów, wykładów, zebrania itd. Mnisi baotang golili głowy, wkładali szaty i uprawiali zuochan (jap. zazen). Południowej Góry O tej szkole właściwie nic nie wiadomo. Pochodziła od jednego z uczniów Hongrena o nazwisku Xuanshi. Innymi, którzy szerzyli jej nauki, byli Guozhou Wei, Langzhou Yunyu i mniszka Yicheng.