Władca zdecydował się rozładować napiętą atmosferę żartem i rozkazał wprowadzić konia nieposłusznego brata. Po wnikliwych oględzinach zwierzęcia orzekł, iż tylko ten koń mógł przywieść jego brata do buntu. Askia profilaktycznie rozkazał umieścić konia we własnej stajni, El-Hadż został uwięziony w Kanatu, zaś spiskujący bracia wybatożeni.
Bunt został tym razem zażegnany, jednak schorowany i pozbawiony energii władca nie miał sił, by stawić czoła kolejnemu. Zbuntowani bracia zdjęli go z urzędu 16 grudnia 1586 roku, nowym Askią obwołując Mohammeda Bani, który swoje rządy rozpoczął od zabicia obu osadzonych w Kanatu więźniów. Mohammed II został wygnany do Tondibi, po czym rychło zmarł.
Relacje z kadimi Timbuktu Na początku panowania relacje Askii z kadim Timbuktu były dobre. Kadi El-Akib uchronił Mohammeda II przed rebelią jego brata, sam Askia przekazał zaś kadiemu znaczne sumy na budowę meczetów w Timbuktu. Sytuacja zmieniła się, gdy Mohammed rozkazał aresztować swojego brata znajdującego się pod opieką El-Akiba. Kadi El-Akiba zmarł 10 sierpnia 1583 roku. Następcę kadiego wybierał Askia, spośród członków rodu Akit. Tym razem jednak stanowisko pozostawało nieobsadzone przez półtora roku. Według Tymowskiego sytuację wywołał Askia, zwlekając z nominacją. Inaczej sprawę przedstawia kronika al-Saida.