Wkrótce Takeda stał się główną postacią na koreańskiej scenie, między innymi dlatego, iż realizował polityczny cel Uchidy – przyłączenia Korei do Japonii. Promował Sich’ŏn’gyo jako najlepszą religijną platformę do zreformowania i modernizacji Korei, zjednoczenia trzech azjatyckich religii (konfucjanizmu, taoizmu i buddyzmu) oraz powstrzymania chrześcijaństwa jako religii białej rasy i usunięcia jej z Azji.
Jeszcze zanim został doradcą Wŏnjongu wykazywał zainteresowanie ożywieniem koreańskiego buddyzmu po 500-letnim okresie niszczenia go przez konfucjańskie państwo. Na samym początku jednak nie naciskał na zwiększenie roli buddyzmu, gdyż dla organizacji, z którymi się związał (Tonghak i Sich’ŏn’gyo) buddyzm był celem drugorzędnymPoza tym Takeda był sam buddystą, więc każda zbyt mocno popierająca buddyzm akcja przyniosłaby zapewne odwrotny skutek z powodu jego domniemanej stronniczości. Z zachowanej korespondencji wynika, że najważniejszą sprawą było dla niego wtedy (w 1906 i 1907 roku) poprawienie statusu mnichów, co wpłynęłoby na zmianę stosunku ogółu ludności do buddyzmu i np.