12 stycznia 1875 kierowana przez ks. Liwczaka parafia w Białej jako pierwsza placówka unicka ogłosiła przejście na prawosławie (miało to miejsce cztery miesiące przed oficjalną likwidacją unickiej diecezji chełmskiej). Uroczysta konwersja odbyła się w cerkwi bialskiej w obecności arcybiskupa warszawskiego Joannicjusza, który według katolickich źródeł, słysząc wiernopoddańczą mowę ks. Liwczaka, był zniesmaczony jego służalczością. Według innego źródła ks. Liwczak był rozczarowany administracyjnymi i siłowymi metodami szerzenia prawosławia, uważał je za niewłaściwe. Razem z parafią bialską prawosławie przyjęło 50 tys. wiernych z 45 parafii, jak również 26 kapłanów. W tym samym roku ks. Liwczak wyjechał do Petersburga na spotkanie Komitetu Słowiańskiego w soborze św. Izaaka i tam odebrał od cara złoty krzyż kapłański.
Duchowny prawosławny Duchowny stracił pozycję i wpływy w eparchii chełmsko-warszawskiej po usunięciu Marcelego (Popiela) z urzędu biskupa chełmskiego i przeniesieniu go do eparchii podolskiej w 1879;