Małżeństwo Pod koniec średniowiecza, zgodnie z prawem kanonicznym, dla kobiet dolną granicą wieku dla zaręczyn było 7 lat, a małżeństwa 12 lat. Dla mężczyzn za wiek sprawny do zawarcia małżeństwa uważano 14 lat. Kościół mógł jednak czynić wyjątki od tej reguły, gdy małżeństwo mogło przynieść pokój między zwaśnionymi rodami. Wczesne zawieranie małżeństw było typowe dla tych czasów ze względu na niską średnią długość życia i tym samym krótki okres młodości. Kobiety z klas wyższych często poślubiały znacznie starszych od siebie mężczyzn. Wśród niższych klas małżonkowie byli bardziej zbliżeni do siebie wiekowo.
Św. Augustyn streścił w trzech słowach cele małżeństwa: potomstwo, wierność, sakrament.
Miłość nie była podstawą do zawarcia małżeństwa, lecz powinna wynikać z małżeństwa. Małżeństwo pierwotnie łączyło dwie rodziny, łagodziło konflikty i zapewniało pokój. Tak jak w społeczeństwach pierwotnych, wymiana kobiet była najczęstszym i najłatwiejszym sposobem na nawiązanie współpracy pomiędzy klanami i narodami.