Wykonał gesty pod adresem prywatnego biznesu, zapowiadając koniec akcji nacjonalizacyjnych i zwiększenie rekompensat dla właścicieli ziemskich, którzy stracili majątki podczas reformy rolnej. Swoją politykę gospodarczą określał mianem "ostrożnego socjalizmu", co oznaczało w praktyce budowanie gospodarki mieszanej. Pojawiła się nadzieja, że cywilny premier zakończy zaangażowanie polityczne wojskowych. W rzeczywistości jednak rząd al-Bazzaza był bardzo słaby, a jego istnienie zależało wyłącznie od poparcia prezydenta Arifa. Liberalizm gospodarczy al-Bazzaza doprowadził do utraty poparcia dla niego w środowiskach irackich panarabistów (naserystów).
W kwietniu 1966 Abd as-Salam Arif zginął w wypadku helikoptera. Al-Bazzaz sugerował swoją kandydaturę na wakujący urząd prezydencki, jednak Narodowa Rada Obrony oraz rząd opowiedzieli się za powołaniem na niego brata zmarłego przywódcy, Abd ar-Rahmana Arifa. Nowy prezydent po raz drugi mianował go premierem. Autorytet Abd ar-Rahmana Arifa w wojsku, także w Gwardii Republikańskiej, był jednak znacznie mniejszy niż pozycja jego nieżyjącego brata. W rezultacie Arif nie był w stanie bronić rządu al-Bazzaza, złożonego z nowych ministrów, sceptycznych wobec dominacji wojskowych, przed rosnącą wrogością wyższych oficerów.