We wrześniu 1965, gdy upadł rząd Tahira Jahji, został wezwany do Bagdadu, by wejść do nowego gabinetu Arifa Abd ar-Razzaka jako wicepremier, minister spraw zagranicznych oraz minister ropy naftowej.
Jeszcze w tym samym miesiącu premier Abd ar-Razzak podjął nieudaną próbę przeprowadzenia puczu i odsunięcia od władzy prezydenta Abd as-Salama Arifa. Zamach stanu został powstrzymany przez wierną głowie państwa Gwardię Republikańską. Po tym wydarzeniu Abd as-Salam Arif, wieloletni przyjaciel al-Bazzaza, powierzył mu misję stworzenia nowego rządu. Al-Bazzaz stał się tym samym pierwszym od 1958 cywilnym premierem Iraku, a jego rząd nie miał już nosić nazwy Narodowej Rady Rewolucyjnego Dowództwa.
Premier 200px|right|thumb|Abd ar-Rahman al-Bazzaz jako premier Iraku z prezydentem Egiptu Gamalem Abdel Naserem Objęcie stanowiska premiera przez al-Bazzaza wzbudziło duże nadzieje wśród zwolenników demokracji parlamentarnej i zamożniejszych warstw społecznych skłaniających się ku gospodarce liberalnej. Nowy szef rządu faktycznie zapowiadał ponowne zalegalizowanie partii politycznych, rozpisanie pierwszych od kilku lat wyborów parlamentarnych i poszerzenie zakresu wolności politycznych obywateli.