Piotra w Zeitz oraz fundacjach w Riesa i Niemegk świadczy o tym, że dążył do budowania sieci sojuszników poprzez wsparcie dla instytucji kościelnych.
Walka o władzę w Marchii Miśnieńskiej w latach 1123-1124 Krewny Konrada, który był wówczas spadkobiercą Miśni, małoletni margrabia Henryk II von Eilenburg, urodził się po śmierci swojego ojca Henryka I i nazywany był pogrobowcem. Krążyły na jego temat nieprzyjemne plotki, rozprzestrzeniane przez przeciwników. Twierdzono, że jego matka miała urodzić córkę, a chłopiec był synem ubogiej żony kucharza. Mówiło się, że obydwoje dzieci przyszły na świat w tym samym czasie i doszło do zamiany. Wykorzystywał to Konrad, nazywając Henryka synem kucharza, by podważyć jego prawne roszczenia do Miśni. Mimo to, Henryk objął rządy w 1117 roku. Gdy Konrad nadal atakował jego prawa, w 1121 roku kazał go porwać i uwięzić w zamku Kirchberg koło Jeny, gdzie miał być torturowany na różne sposoby. Dopiero w 1123 roku, po otruciu Henryka II, ostatniego przedstawiciela starszej linii Wettynów, Konrad odzyskał wolność oraz prawa do spadku Pomocnik Historyczny. wyd. POLITYKA Spółka z o.o. SKA Warszawa 3/2024 tom 1, s.80. .