Dzięki takim powiązaniom rodzinnym, Konrad i jego rodzeństwo od dzieciństwa byli blisko związani z najwyższymi kręgami władzy w Saksonii i Cesarstwie.
Wczesne lata działalności politycznej Przed 1119 rokiem, Konrad poślubił Ludgardę, córkę szwabskiego hrabiego Adalberta z Elchingenu. Małżeństwo to nie tylko wzmocniło jego pozycję polityczną, ale również otworzyło przed nim nowe możliwości działania na terenach południowych Niemiec. Na początku swojej kariery politycznej Konrad zarządzał rodowymi posiadłościami Wettynów, obejmującymi ziemie w okolicach Torgau i Lausnitz. Ok. 1116 r. Konrad odziedziczył po bezpotomnie zmarłym kuzynie hrabstwo Brehny. W 1116 roku przekazał dobra we wsi Lausnitz klasztorowi w Reinhardsbrunn, a w 1119 roku podobnie postąpił z innymi majątkami, co wskazuje na jego bliskie związki z Kościołem i pobożność, za którą zyskał przydomek „religiosus” (pobożny). W źródłach Konrad często występuje jako „comes religiosus Cuonradus de Witin” – hrabia Konrad z Wettin. Był również zarządcą (wójtem) kilku instytucji kościelnych, w tym kościoła biskupiego w Naumburgu oraz klasztorów w Elchingenu i Gerbstedt. Jego rola w kościele św.