W mahajanistycznej literaturze śastr jedna z kilku wyraźnych wypowiedzi dotyczących procesu komentującej egzegezy pojawia się w tekście Haribhadry Abhisamayālaṃkārāloka-prajñāpāramitāvyākhyā (Ozdoba urzeczywistnienia): Ci, którzy odnoszą się do znaczenia sutr, Muszą określić ich cel (prayojana), ich zwięzłe znaczenie (piṇḍārtha), Znaczenie słów (padārtha), ich podział na sekcje (anusaṃdhi) I zaprzeczenia [podniesione przez oponentów], z ich odparciem (codyaparihāra)Robert E. Buswell. Cultivating Original Enlightenment. s. 32.
Implikacje tego procesu zarówno dla struktury komentarzy i teorii interpretacji są opisane w najbardziej systematyczny i pełny w tekście Wasubandhu Vyākhyāyukti. Traktat ten poświęcony jest sztuce właściwego (yukti) komentarza (vyākhyā). Dostarcza on nie tylko praktycznych przykładów „procesu wyjaśniania sutr”, ale również objaśnia pewne teoretyczne problemy, które powstają w procesie określania, co tworzy (zarówno strukturalnie, jak i ideologicznie) właściwy komentarz. W trzecim rozdziale tej pracy Wasubandhu wyjaśnia cztery różne aspekty „znaczenia słów”: synonimy (paryāya), określenia (lakṣaṇa), etymologię (nirukti) i ich dalsze podziały (prabheda).