poprawką do Konstytucji USA, gdy głosowanie w Kolegium nie jest rozstrzygające, prawo do wyboru prezydenta przechodzi na Izby Reprezentantów, tyle że głosuje się stanami. Początkowo głosowanie także nie przynosiło rezultatów, więc Henry Clay (polityczny rywal Adamsa) wycofał swoją kandydaturę i poparł sekretarza stanu. Dzięki temu Adams uzyskał głosy 13 z 24 stanów, przy 7 głosach dla Jacksona. Zdaniem historyków Clay zdecydował się poprzeć Adamsa, dzięki zawartemu pomiędzy nimi porozumieniu, na mocy którego przyszły prezydent miał powołać Claya na stanowisko sekretarza stanu w swojej administracji. Tak też się stało – gdy Adams objął urząd, mianował Claya sekretarzem stanu – na całą kadencję. Na urząd wiceprezydenta został obrany John C. Calhoun, który otrzymał 182 głosy elektorskie.
John Q. Adams został zaprzysiężony na urząd w południe 4 marca 1825 w jednej z sal Izby Reprezentantów. Zaprzysiężenia dokonał prezes Sądu Najwyższego John Marshall, dla którego była to siódma przysięga prezydencka.