Zawarte w liście tezy były podstawą do opracowania tzw. doktryny Monroego, której Adams był współautorem.
Prezydentura Gabinet Johna Quincy’ego Adamsa (1825–1829)Urząd Nazwisko KadencjaPrezydent John Quincy Adams 1825–1829Wiceprezydent John C. Calhoun 1825–1829Sekretarz stanu Henry Clay 1825–1829Sekretarz skarbu Richard Rush 1825–1829Sekretarz wojny James Barbour 1825–1828 Peter B. Porter 1828–1829Prokurator generalny William Wirt 1825–1829Poczmistrz generalny John McLean 1825–1829Sekretarz Marynarki Wojennej Samuel L. Southard 1825–1829 thumb|200px|Stany zaznaczone na różowo poparły J.Q. Adamsa w Izbie Reprezentantów thumb|200px|Wiceprezydentem w jego gabinecie był John C. Calhoun Kiedy kończyła się kadencja Monroego, Partia Federalistyczna była na tyle słaba, że nie potrafiła wystawić zgodnie kandydata, natomiast Partia Demokratyczno-Republikańska była podzielona i ostatecznie wystawiła aż czterech: Johna Quincy’ego Adamsa, generała Andrew Jacksona (senatora z Tennessee), sekretarza skarbu Williama Crawforda oraz spikera Izby Reprezentantów Henry’ego Claya. W głosowaniu powszechnym zwyciężył Jackson, natomiast Adams zajął drugie miejsce. Wynik głosowania w Kolegium Elektorów pozostał nierozstrzygnięty, bowiem Jackson otrzymał 99 głosów (~38%), natomiast Adams – 84 głosy (~32%). Zgodnie z 12.