Akces do cichociemnych zgłosił 29 grudnia 1942 roku po zapytaniu przez Zygmunta Sawickiego ps. Samulik, któremu pułkownik Władysław Madejski polecił rozejrzenie się za mechanikami i radiooperatorami chcącymi podjąć się służby w kraju wtedy przydzielonymi do Dywizjonu 309. Oprócz niego zgłosili się również Marian Pokładecki ps. Zoli (razem tworzyli trójkę z czterech skoczków Dywizjonu 309 uczestniczących w operacji „Weller 5” ponad rok później) oraz Edward Kowalik ps. Ciupuś. Po wyrażeniu chęci powrotu do kraju aby podjąć się służby konspiracyjnej przeszedł szereg kursów szkoleniowych dla kandydatów na cichociemnych ze specjalnością łączności radiowej dla lotnictwa i dywersji, m.in. radiotelegrafistów (Stanmore), łączności – praktyki (STS 20, Pollards Park House, Chalfont St Giles), spadochronowym (1 SBS, Largo House, STS 51, Ringway), walki konspiracyjnej, odprawowym (STS 43, Audley End), i innymi. Podczas kursu odprawowego przybrał konspiracyjne imię i nazwisko Karol Irański. Został zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 4 marca 1943 roku w Audley End przez szefa Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza. Awansowany na stopień sierżanta 1 marca 1943 roku.